Ciemna linia przy koronie, odsłonięty fragment korzenia albo widoczna metalowa część implantu szybko zwracają uwagę, szczególnie w przednim odcinku uzębienia. Pacjent może uznać taki problem wyłącznie za defekt estetyczny. Cofanie się dziąsła czasem wskazuje jednak na stan zapalny, utratę podparcia kostnego albo nieprawidłowe warunki wokół odbudowy protetycznej. Przyczynę powinien ustalić lekarz, ponieważ dziąsło może odsłonić koronę osadzoną na naturalnym zębie lub odbudowę opartą na implancie.
Cofnięte dziąsło przy koronie odsłania brzeg odbudowy lub korzeń
Korona protetyczna przykrywa oszlifowaną część naturalnego zęba. Jeżeli dziąsło przesunie się w stronę korzenia, może odsłonić granicę między koroną a tkankami zęba. Pacjent widzi wtedy ciemniejszą linię albo fragment korzenia, którego kolor różni się od ceramiki.
Recesja dziąsła może wiązać się z cienkim typem tkanek, zbyt silnym szczotkowaniem, stanem zapalnym, nieprawidłowym ustawieniem zęba lub wcześniejszym leczeniem ortodontycznym. Sprzyja jej również płytka bakteryjna gromadząca się przy brzegu korony.
Kształt i położenie korony mogą drażnić tkanki
Brzeg korony powinien umożliwiać dokładne czyszczenie i nie może stale uciskać dziąsła. Problem może pojawić się, gdy odbudowa ma zbyt wypukły kształt, nie przylega prawidłowo albo sięga zbyt głęboko pod dziąsło. W takim miejscu łatwiej zatrzymują się płytka i resztki jedzenia.
Korona umieszczona zbyt blisko kości może naruszać przestrzeń potrzebną do prawidłowego przyczepu tkanek. Odbudowy położone zbyt blisko grzbietu kostnego mogą prowadzić do zapalenia, utraty przyczepu oraz zaniku kości.
Objawem nie musi być od razu ból. Pacjent może najpierw zauważyć krwawienie podczas szczotkowania, obrzęk, nieprzyjemny zapach albo odsłaniający się brzeg korony.
Odsłonięcie implantu dotyczy tkanek miękkich wokół odbudowy
Implant zastępuje korzeń, a zamocowany na nim łącznik podtrzymuje koronę. Gdy tkanki miękkie cofają się, pacjent może zobaczyć metalowy lub ciemniejszy fragment łącznika albo powierzchnię implantu.
Na stabilność dziąsła wpływają jego grubość, ilość tkanki zrogowaciałej, położenie implantu, grubość kości oraz kształt korony. Znaczenie ma również profil wyłaniania korony, czyli sposób, w jaki odbudowa przechodzi od implantu do brzegu dziąsła. Nadmiernie wypukły kształt może utrudniać higienę i wywierać nacisk na tkanki. Odpowiednio zaprojektowany profil pomaga ograniczyć cofanie się błony śluzowej i stabilizuje jej położenie.
Stan zapalny wokół implantu może prowadzić do utraty kości
Odsłonięcie implantu może towarzyszyć chorobom tkanek okołowszczepowych. Mucositis obejmuje zapalenie tkanek miękkich bez utraty kości. Periimplantitis prowadzi także do zaniku kości podtrzymującej implant. Do częstych objawów należą zaczerwienienie, tkliwość i krwawienie podczas szczotkowania lub badania.
Ryzyko rośnie przy niedokładnej higienie, paleniu, cukrzycy oraz wcześniejszych chorobach przyzębia. Implant może pozostawać nieruchomy mimo rozwijającego się stanu zapalnego, dlatego brak ruchomości nie wyklucza problemu.
Kiedy odsłonięty brzeg wymaga szybkiej konsultacji?
Każdą nową zmianę przy koronie lub implancie dobrze jest skontrolować. Nie odkładaj wizyty, jeśli dziąsło krwawi, puchnie, boli albo wydziela ropę. Niepokój powinny wzbudzić także nieprzyjemny smak, zapach z ust, ruchomość korony lub implantu oraz szybko powiększające się odsłonięcie.
Lekarz ocenia stan dziąsła, głębokość kieszonek, ilość płytki, dopasowanie odbudowy i poziom kości na zdjęciu RTG. Przy koronie może zalecić leczenie stanu zapalnego, korektę higieny, zmianę kształtu odbudowy albo jej wymianę. W przypadku implantu leczenie zależy od kondycji tkanek miękkich, obecności zapalenia i stopnia utraty kości.
Mieszkam i pracuję w Warszawie. Praktykę lekarską prowadzę od ponad dwudziestu lat. Jestem współwłaścicielką kliniki stomatologicznej Trio-Dent, gdzie leczę pacjentów, prowadzę badania naukowe, ale też udzielam pomocy osobom, które jej potrzebują.
