W stosowaniu implantów nie ma reguły „czasowej”. Implant można wszczepić natychmiastowo po ekstrakcji, można zastosować wczesną lub odroczoną implantację – wszystko zależy od warunków anatomicznych pacjenta i braku przeciwwskazań do zabiegu. Do przeciwwskazań ogólnych należą choroby ogólnoustrojowe i stosowanie leków, zaś miejscowych – nieleczona choroba przyzębia (parodontoza), choroby błony śluzowej jamy ustnej czy nadużywanie tytoniu.

Leczenie implantologiczne

Niezbędnym warunkiem umożliwiającym poddanie się leczeniu implantologicznemu jest też zachowanie właściwej ilości i jakości struktur anatomicznych, czyli kości i dziąseł, niezbędnych do wprowadzenia, stabilizacji i utrzymania implantu. Stwierdzenie gotowości pacjenta do wszczepienia implantu może nastąpić dopiero po ocenie klinicznej i radiologicznej miejsca po utraconych zębach. Może się okazać, że konieczne będzie zastosowanie odpowiednich procedur i technik, takich jak zagęszczanie lub rozszczepienie kości czy wszczep materiału regeneracyjnego. Odroczenie wszczepienia implantu jest także wymagane przy konieczności modyfikacji istniejących warunków poprzez odbudowę kości, zmianę biotypu dziąsła lub podniesienie zatoki. Należy mieć na uwadze, iż w leczeniu implantologicznym jest ważne nie tylko samo wszczepianie implantów, ale także przewidywalność leczenia i utrzymanie jego wyników w czasie, co warunkuje jego szeroko rozumiany sukces. A na tym ostatnim zarówno pacjentom, jak i nam lekarzom najbardziej zależy.

 

+ wpisy